ابیانه نقطه ‏ای خوش منظره و خوش آب و هوا و دارای موقعیت طبیعی مساعدی است. در دوره صفویه هنگامی که شاهان صفوی برای ییلاق به نطنز می‏رفتند بسیاری از نزدیکان آنها و درباریان ترجیح می‏دادند در ابیانه اقامت کنند.

وجه تسمیه ابیانه

ابیانه در زبان محلی به ویونا (Viuna) هم معروف است. وی یعنی بید و ویانه یعنی بیدستان و به مرور زمان ویونا به ابیانه تغییر کرده است.

ابیانه روستایی شبیه ماسوله است، وقتی از دور به آن نگاه می‌کنید روستایی چند طبقه به نظر می‌رسد طوری که پشت بام خانه‌های پایینی، حیاط خانه‌های بالا هستند. خانه‌ها در این روستا کوچکند و پنجره‌هایی چوبی و مشبک رو به کوچه‌های باریک دارند و ایوان‌هایی که گاهی اهالی روستا در آن نشسته‌اند و خود، جزو جاذبه‌های اصلی روستا به حساب می‌آیند. ابیانه روستایی قرمز رنگ است به خاطر وجود معدنی در آن نزدیکی که خاک قرمز دارد.

آداب ورسومات ابیانه

کوچه های این روستا ۱۵۰۰ ساله‌ است، پس عمرش کم نیست. شما با روستایی تاریخی مواجه‌اید اما شاید وقتی در روستا بگردید با خودتان بگویید فقط همین؟ اینجا که چیز به خصوصی ندارد. خیلی‌ها معتقدند مردم محلی-هرچند که تعداد کمی از آنها هنوز در روستا زندگی می‌کنند- و فرهنگ‌ اصیل شان باعث محبوبیت اینجا شده و اگر انتظار چیز خارق العاده‌ای را دارید راه را اشتباه آمده‌اید.

ابیانه‌ای‌ها هنوز رسم و رسوم گذشته را حفظ کرده‌اند. هنوز کلمه‌های پهلوی در گویش مردم دیده می‌شود و هنوز هم مردها مثل قدیم شلوار گشاد و درازی از پارچه سیاه(مثل بختیاری‌ها) به پا می‌کنند و زن‌ها پیراهن‌های گلدار بلند می‌پوشند و چارقد سفید گل گلی روی سرشان می‌اندازند.

درست است که مراسمات مختلف در این روستا خیلی تماشاییست و خیلی‌ها هم دوست دارند مراسمی مثل محرم و نخل گردانی را در اینجا ببینند، ولی در سال‌های گذشته آنقدر گردشگر روانه ابیانه شده که آرامش را از ساکنین اصلی گرفته است، به طوری که در سال ۱۳۹۶ ورود گردشگران برای دیدن مراسم عاشورا و تاسوعای این روستا ممنوع شد، اگرچه در این سال ۳۹ هزار گردشگر خارجی از روستای سرخ ایران دیدن کردند که اصلا عدد کمی نیست.

زنان و مردان ابیانه‌ای

یکسری می‌گویند زن‌های ابیانه‌ای دوست ندارند از آنها عکس گرفته شود، هرچند عکس‌های گردشگران پراست از عکس زنانی که توی کوچه پس کوچه ها راه می‌روند یا جلوی خانه‌شان نشسته‌اند، پس شاید بهتر باشد جانب احتیاط را رعایت کرد و از آنها قبلش اجازه گرفت یا یکی از لباس‌های محلی را پوشید و به همانها برای عکس گرفتن رضایت داد.

جاهای دیدنی روستای ابیانه

این روستا سه محله پل به معنی بالا، یسمون و پایین ده دارد و از جاهای دیدنی‌اش اینهاست:

معروف ترین جای دیدنی ابیانه، آتشکده هارپاک است، نمونه‌ای از معابد زرتشتی که در دل کوه وجود داشته.

ابیانه ۱۱ مسجد دارد که مهمترین آنها مسجد جامع این شهر است که منبر چوبی بسیار قدیمی دارد. مسجد دیگر روستا برزله است که به دلبازی‌اش شهره است، این مسجد مربوط به دوره ایلخانی‌ست.

ابیانه دو زیارتگاه هم دارد. یکی مرقد شاهزاده عیسی و شاهزاده یحیی در جنوب روستا که به گفته اهالی فرزندان امام موسی کاظم بوده اند؛ و زیارتگاه دیگر هینزا.

این روستا ۳ قلعه هم دارد به اسم‌های پال همونه یا تخت هامان با عمری ۲۰۰ ساله، قلعه پایین هرده که آن نیز عمری ۲۰۰ ساله دارد و قلعه پاله در شمال غربی روستا. دو خانه غلام نادرشاه و خانه نایب حسین کاشی نیز از دیگر جاهای دیدنی ابیانه است.

سوغاتی های ابیانه

اواسط اردیبهشت که فصل گلابگیری‌ست تعداد گردشگران زیادی راهی ابیانه می‌شوند. همچنین از اینجا میتوانید میوه‌هایی مثل سیب، آلو و گلابی، گردو و بادام بخرید که دستفروش‌ها توی کوچه پس کوچه‌ها بساط کرده‌اند، و میوه‌هایی که از باغ‌های این روستا چیده می‌شود. سوغاتی‌های دیگری هم هست مثل گیوه، گلیم و قالی، لباس‌های زری دوزی و پارچه‌های قلم کار و نان‌های محلی.

مسیر دسترسی ابیانه:

روستای ابیانه هم از طریق جاده کاشان_نطنز و هم از اتوبان کاشان_اصفهان قابل دسترسی است، هرچند جاده کاشان-نطنز مسیر نزدیکتری‌ست.

در کیلومتر ۵۰ جاده قدیم کاشان ـ نطنز جاده‌ای بسمت راست جدا می‌شود و بعد از ۲۰ کیلومتر به ابیانه می رسد. از طریق آزاد راه کاشان ـ اصفهان بعد از گذشتن حدود ۱۰ کیلومتر از استراحت گاه “سان آرا” (واقع در ۳۰ کیلومتری کاشان) خروج اضطراری بسمت راست به جاده قدیم کاشان ـ نطنز وصل می‌شود.

میدان نقش جهان

میدان نقش جهان اصفهان، میدان مرکزی این شهر محسوب میشود که در مجموعه تاریخی نقش جهان قرار گرفته است. این میدان در دوره تیموریان ساخته شد و در زمان شاه عباس اول توسعه پیدا کرد تا به شکل امروزی رسید. مساحت این میدان نزدیک به ۸۵ هزار متر مربع است.

در زمان شاه عباس اول، این میدان محل بازی چوگان، برگزاری آیین‌ها، جشن‌ها و نمایش‌های گوناگون و همچنین رژه قشون بوده است. هنوز هم دو دروازه سنگی چوگان مربوط به آن دوره در این میدان باقی مانده است.

مسجد شیخ لطف الله

ساخت مسجد شیخ لطف الله در سال ۱۶۰۳ در دوران صفوی آغاز و در سال ۱۶۱۹ به پایان رسید. این مسجد را معمار زبردست ایرانی، «محمدرضا اصفهانی» ساخته  است. اصفهانی در ساخت این مسجد معماری و کاشی‌کاری را به هم پیوند زده و اثری بی‌نظیر خلق کرده است که هر بیننده و گردشگری را به تحسین وا می‌دارد. مسجد شیخ لطف الله در ضلع شرقی میدان نقش جهان اصفهان و روبروی کاخ عالی قاپو قرار دارد و جزو اماکن دیدنی اصفهان است که شما باید در سفر به این شهر حتما باید از آن بازدید کنید.

پل خواجو

پل خواجو از شاهکارهای زمان شاه عباس دوم است که بر روی زاینده رود ساخته شده است. پل خواجو یا پل بابا رکن الدین عملکردهایی مانند سد و تنظیم جریان آب داشته است. این پل از لحاظ معماری، استحکام و تقارن بی‌نظیر است. پل خواجو در ۱۵ دی ۱۳۱۰ ثبت ملی شده است. وسط پل برای اقامت موقتی شاه صفوی و خانواده او ساختمانی به نام بیگربیکی بنا شد. این ساختمان اکنون هم وجود دارد و طاق‌های آن دارای تزئینات نقاشی است.

سی و سه پل

پل الله وردی خان یا سی و سه پل، پل زیبا و بی‌نظیری است که نمادی از آناهیتا است. این پل از شاهکارهای معماری صفوی و از مشهورترین پل‌های ایران است. این پل در انتهای جنوبی خیابان چهارباغ یا خیابان انقلاب اصفهان قرار دارد. سی و سه پل با نظارت و هزینه‌ی الله وردی خان، سردار معروف صفوی، بر روی زاینده رود ساخته شد.

سی و سه پل محلی برای جشن آب پاشان یا آب ریزان بوده است. در این جشن در ۱۳ تیرماه هر سال، با ریختن آب و گلاب روی یکدیگر جشن آب پاشان برگزار می‌کردند. مراسم «خاج شویان» که مخصوص ارامنه اصفهان در دوران صفویه و محل اجتماع شاعران، بزرگان، رجال و سایر مردم بوده است هم در این پل برگزار می‌شده است.

کاخ چهل ستون

کاخ چهل ستون نیز از شاهکارهای به یادگار مانده از عصر صفوی و یکی دیگر از جاذبه های گردشگری اصفهان است که بنا به کتیبه معرف تاریخ آن، عنوان مبارک‌ترین بنای دنیا را دارد. این کاخ در شرق خیابان چهار باغ پایین، جنوب خیابان سپه و غرب میدان نقش‌جهان قرار گرفته است. معماری این کاخ ترکیبی از هنر معماری چینی، ایرانی و فرنگی است و یک ایوان اصلی دارد که رو به شرق ساخته شده است. این ايوان مرکب از دو بخش است: يک بخش که بر ۱۸ ستون چوبی و رفيع استوار است و چهارستون وسط که روی ۴ شير سنگی قرار گرفته و حجاری آن‌ها به‌گونه‌ای است که دو شير به یک سر انسان نشان داده می‌شود.

مدرسه چهارباغ

مدرسه‌ چهار باغ که اکنون با نام مدرسه‌ علمیه امام صادق (ع) شناخته می‌شود، یکی از زیباترین جاهای دیدنی اصفهان است و در زمان سلطنت شاه سلطان حسین، آخرین پادشاه حکومت صفوی ساخته شده است. این بنای باشکوه و دیدنی در ضلع شرقی خیابان چهارباغ اصفهان قرار دارد. این مدرسه را می‌توان آخرین بنای مهم و عظیمی دانست که در دوران صفویان در اصفهان ساخته شده است.

عمارت هشت بهشت

باغ هشت بهشت در بافت شهری اصفهان در غرب خیابان چهار باغ پایین، شرق به خیابان متاخری و جنوب به بازارچه بلند (بازار هنر) قرار دارد. این باغ نیز از یادگاری‌های عصر صفوی است. هشت بهشت یکی از باغ‌های مسطح می باشد که در میان چند باغ دیگر از جمله خرگاه، بهشت آیین و دمور قرار گرفته است. بخش مرکزی باغ به صورت ۴ صفه است که سقفی بر روی آن قرار دارد و با مقرنس‌های گچی زیبا پوشیده شده است. آنچه در اين عمارت حائز اهميت است، ارتباطی است که ميان فضاها و قسمت‌های مختلف آن پديد آمده است. اين ارتباط باعث شده تا عمارت هشت‌بهشت در لیست مناطق دیدنی اصفهان قرار بگیرد و در عين تنوع و گوناگونی و تعدد فضا از وحدت و يکپارچگی و تزئينات قابل‌توجه برخوردار شود.

باغ پرندگان

باغ پرندگان اصفهان در سال ۱۳۷۵ با مساحت ۵۵ هزار متر مربع آغاز به کار کرد و یکی از جاهای دیدنی اصفهان و بخشی از پارک جنگلی ناژوان و رودخانه زاینده رود است. این باغ از معدود باغ‌های پرندگان در خاورمیانه است که بیش از ۱۳۰ گونه از انواع مرغ و پرنده در ان نگهداری می‌شوند. این باغ علاوه بر جاذبه‌های تفریحی، واحدهای آموزشی، علمی و تحقیقاتی نیز دارد. حتما در لیست مناطق گردشگری اصفهان این مورد را نیز قرار دهید و در سفر به اصفهان بازدید از این باغ زیبا را در برنامه خود بگنجانید.

باغ گل ها

باغ گل‌های اصفهان در حاشیه جنوب شرقی میدان بزرگمهر و در نزدیکی رودخانه زاینده رود ساخته شده است. مساحت باغ ۲۵۰۰ متر مربع است و ۲۵۰ گونه گياهان صخره‌ای كه نمايی از طبيعت را ارائه می‌کند، در اين باغ كاشته شده است.

منارجنبان

منارجنبان از عمارت‌های شگفت‌انگیز ایران کهن است. این اثر تاریخی در دوران ایلخانی و در زمان حکومت اولجایتو ساخته شده و از آثار تاریخی اصفهان محسوب میشود و در سال ۱۳۲۱ ثبت ملی شده است. این مناره با وجود استحکام بسیار زیادی که دارد، در جای خود تکان می‌خورد و همین امر باعث شده به آن منارجنبان گفته شود. استادان کاشی‌کاری آن زمان، این اثر بی‌نظیر را با کاشی‌های ستاره‌ای شکل و لاجوردی رنگ تزیین کرده‌اند. منارجنبان در کیلومتر ۶ جاده اصفهان به نجف آباد قرار گرفته است و از بناهایی محسوب میشود که در فهرست مکان‌های دیدنی هر گردشگر و مسافری به اصفهان قرار می‌گیرد.

پارک صفه

کوه صفه که در جنوب شهر قرار دارد، یکی از محبوب‌ترین جاهای دیدنی اصفهان به شمار می‌رود. پارک صفه دارای فضای سبز بسیار زیبا در کنار باغ وحش، سالن بولینگ، تله کابین، چشمه‌ها و غارها در کنار رستوران‌ها و چایخانه‌های سنتی و مدرن است که همگی آماده‌ی پذیرایی از مسافران و بازدیدکنندگان این کوه زیبا هستند.

اگر علاقه‌مند به کارتینگ و پینت بال هم هستید، می‌توانید به مجموعه‌ی شهدای ارتش (سه راه حکیم نظامی)، در نزدیکی کوه صفه مراجعه کنید.

مسجد امام

مسجد امام اصفهان یکی از مساجد میدان نقش جهان است که در قرن یازدهم ساخته شده است. این بنا در تاریخ ۱۵ دی ۱۳۱۰ ثبت ملی شده است. مسجد امام در ضلع جنوبی میدان نقش جهان قرار دارد. ورودی مسجد در ضلع جنوبی است و چند ورودی دیگر در اطراف بنا برای دسترسی آسان‌تر ساخته شده است. این مسجد از نظر معماری و تزیینات زیبای آن اهمیت دارد و گردشگران بسیاری را به بازدید و تحسین از خود ترغیب می‌کند.

چهارباغ عباسی

یکی از مشهورترین چهار باغ‌های ایران و یکی از جاهای دیدنی اصفهان، چهار باغ عباسی اصفهان است که هر چند امروزه از عظمت و شکوه آن چیز زیادی باقی نمانده، ولی در زمانی نه چندان دور،  مورد توجه هنر دوستان ایرانی و جهانگردان سایر ملل بوده است. چهار باغ عباسی در حال حاضر بین دروازه دولت و سی‌وسه پل قرار دارد.

این چهار باغ در واقع مجموعه‌ای از چند چهار باغ است که نام یکی از آن‌ها را بر تمامی مجموعه نهاده‌اند و در اطراف یک خیابان اصلی بنا شده‌اند. چهار باغ عباسی و چهار باغ بالا بعد از تعیین اصفهان به عنوان پایتخت در عصر شاه عباس اول و به دستور ایشان ساخته شده‌اند. چهار باغ پایین به دستور رضاشاه پهلوی و با همان طرح چهار باغ صفوی ساخته شده است.

کاخ عالی قاپو

کاخ عالی‌قاپو (به ترکی به معنی «درگاه بلند») ساختمانی است که در واقع درب ورودی دولتخانه صفوی بوده‌است و در ابتدا شکلی ساده داشته و به مرور زمان و در طول سلطنت شاه عباس طبقاتی به آن افزوده شدند و در زمان شاه عباس دوم ایوان ستون دار به آن افزوده شد. این بنا در ضلع غربی میدان نقش جهان و روبروی مسجد شیخ لطف‌الله واقع شده‌است. عالی قاپو یکی از شاهکارهای معماری و از زیباترین مناطق گردشگری اصفهان است.

پل شهرستان

قدیمى‏ترین پل زاینده‏ رود است که به عقیده بعضى از محققین اساس امروز آن ساسانى است ولى ریشه و پایه هخامنشى دارد و قسمتهاى فوقانى آن الحاقاتى از آثار دوره دیالمه و سلاجقه را در بر مى‏گیرد. این‌ پل‌ قدیمی‌ در ناحیه‌ جی‌ قدیم‌  واقع‌ شده‌ و از نظر معماری‌ فوق‌العاده‌ جالب‌ توجه‌ است‌ و یکى از پل هاى باستانى است که در چهارکیلومترى مشرق اصفهان واقع شده و از دو طرف، از آن پل عبور مى‏کنند، یکى، از خیابانهاى مشتاق و سارویه و از دامنه تپه اشرف، و دیگری از دالان بهشت. در دوطرف این پل بیشه و باغها و آپارتمانهاى تابستانى وجود دارد.

کلیسا وانک

از جاهای دیدنی اصفهان میشود به کلیساهای آن اشاره کرد. در میان کلیساهاى بنا شده در اصفهان، کلیساى وانک از همه مشهورتر است. ساختمان آن در سلطنت شاه ‏عباس دوم در سال ۱۰۶۵ هجرى آغاز شده و در سال ۱۰۷۴ به اتمام رسیده است. این کلیسا تزئینات نقاشى، گل و بوته و کاشى‏کاریهاى جالب و تابلوهاى زیبائى از زندگانى حضرت مسیح را در بردارد و به غیر از تابلوهاى نقاشى آن، که نفوذ صنعت نقاشى ایتالیا و هلند در آن پدیدار است، نوع معمارى و تمام تزئینات دیگر آن ایرانى است.

کلیسای بیت‌اللحم

خانه ملا باشی

خانه ملاباشی یا خانه معتمدی یکی از خانه های تاریخی اصفهان مربوط به زمان زندیه و قاجاریه است و در زمان ظل سلطان این کوچه و محل را ملاباشی که منجم ناصرالدین شاه بوده خریداری کرده است. تمام کوچه و اطراف آن شامل اصطبل، آشپزخانه و خانه های دیگر بوده است. میرزا احمد ملاباشی مالک خانه، فاضل و عالم فقیه بوده و در اصفهان مصدر امور شرعی را داشته است.خانه معتمدی (خانه ملا باشی) در اصفهان، محله پا قلعه، خیابان ملک واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ خرداد ۱۳۸۱ با شمارهٔ ثبت ۵۸۸۳ به‌ عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

بازار قیصریه

بازار قیصریه بازاری است در بافت تاریخی اصفهان که عمدتاً به فعالیت فرش‌فروشان اختصاص دارد. سردر قیصریه، ورودی این بازار است. این بازار که با نام بازار سلطانی و یا بازار شاهی نیز خوانده می‌شود، از بزرگترین و مجلل‌ترین مرکز خرید و فروش در دوران صفویه بوده‌است و در سال ۱۰۲۹ هجری قمری (دوران صفویه) در شمال میدان تاریخی نقش جهان ایجاد گردید که این میدان را به میدان عتیق (کهنه) و اصفهان عصر سلجوقی مربوط می‌کند.

اگر چه از آن دوران زمان زیادی گذشته است اما هنوز هم اگر به این بازار بروید می توانید شکوه و جلال زیادی که در گذشته داشته است را حس کنید، جالب این که این بازار در دوران صفویه از مجلل ترین مراکز خرید بوده است و هنوز هم همان رونق را کم و بیش دارد. بازار قیصریه از سر در قیصریه شروع می شود و در ادامه به بازارهای دیگری مثل بازار چیت سازها و بعد بازار دارالشفا می رسد. بازار بزرگ سرپوشیده ی شهر اصفهان طولانی و چندین کیلومتر است و هر بخش آن مخصوص فروش چیزی است، البته در این بازار فقط کالا به فروش نمی رسد بلکه تولید هم می شود و بازار قیصریه اصفهان هم قسمتی از آن است.

امروزه در این بازار مغازه هایی دیده می شود که از دوران قدیم تا به امروز فقط یک کالای خاص را به فروش رسانده اند و از این لحاظ تغییری در کار خود نداشته اند، حتما برایتان جالب است دیدن مغازه هایی که ۴۰۰ سال است یک کالا خاص را به فروش می رسانند.

با راهدون یه سفر عالی به جاذبه های اصفهان داشته باشید و با رزرو اقامتگاه در سایت راهدون سفری راحت و دل انگیز را تجربه کنید.

اصفهان قدیم و جدید

اصفهان قدیم و جدید را به چه شکلی می‌توانیم دسته بندی کنیم؟ از بافت ساختمان‌های شهر اصفهان کاملاً مشخص است که در گذشته، آبادی شهر بیشتر در قسمت شمالی زاینده رود قرار داشته و در دهه‌های اخیر این رشد از سمت جنوب زاینده رود رو به افزایش است. در‌ واقع نمی‌توانیم اصفهان قدیم و جدید را به راحتی از هم تفکیک کنیم. به هر محله‌ای از شهر اصفهان قدم بگذارید یکی از آثار و میراث تاریخی را مشاهده خواهید کرد و هر چه در سمت شمال زاینده‌رود پیش برویم، گنبد‌های فیروزه‌ای بیشتری را می‌بینیم که مانند شناسنامه اصفهان هستند. غیر از دو موردی که نام بردیم آثار تاریخی چندانی از دوران ساسانی و یا قبل از آن در اصفهان باقی نمانده است با این حال قطعاً از دوران هخامنشیان به بعد در تمام ادوار تاریخ اصفهان شهر مهم ایران بوده است. هر چقدر هم درباره تاریخ کهن اصفهان تردید داشته باشیم در یک مورد توافق و اطمینان داریم و آن هم اینکه نام شهر اصفهان با سلسله صفویان گره خورده است. در دوران صفویان وقتی اصفهان به عنوان پایتخت انتخاب شد، تعداد کاخ‌ها، مساجد و کاروانسرا‌ها به دستور شاهان افزایش پیدا کردند. وجود معماران و هنرمندان چیره دست در آن دوران طلایی اصفهان، این شهر را تبدیل به زیباترین شهر تمدن اسلامی کرد. اگر .سفری به اصفهان داشته باشید و از این شهر به دقت دیدن کنید متوجه می‌شوید که اصفهان قدیم و جدید از هم جدا نیستند و آثار کهن و مدرن با یکدیگر پیوندی همیشگی دارند. مکان های دیدنی اصفهان بسیار زیاد است.

 عکس های اصفهان قدیم

اصفهان قدیم، عکس و تصاویر بسیاری را در بر می‌گیرد که اغلب در دوران قاجار ثبت شده‌اند. در این دوران بود که اشخاصی از اروپا به ایران سفر کردند و با دوربین‌هایی که بهترین تکنولوژی آن زمان را داشتند، تصاویری را برای همیشه ثبت کردند. به عکس‌هایی که از اصفهان قدیم موجود هستند نگاهی بیندازید. معمولاً در این تصاویر قدیمی نشانی از آثار تاریخی مانند پل‌ها و مساجد و میدان‌های اصفهان وجود دارد که تصویر را در نظر ما شبیه به نقاشی جلوه می‌دهند .

از نامهای قدیم اصفهان

از نام‌های قدیم اصفهان می‌توانیم به نام‌های آپادانا، آصف‌هان، اسباهان، اسبهان، اسپاتنا، اسپادنا، اسپاهان، آسپدان، اسپدانه، اسپهان، اسپینر، اسفاهان، اسفهان، اصباهان، اصبهان، اصپدانه، اصفاهان، اصفهان، اصفهانک، انزان، بسفاهان، جی، دارالیهودی، رشورجی، سپاهان، سپانه، شهرستان، صفاهان، صفاهون، گابا، گابیان، گابیه، گبی، گی، نصف جهان و یهودیه اشاره کنیم.

چرا نام اصفهان در دوره‌های مختلف تغییر کرده است؟

همان‌طور که متوجه شده‌اید نام‌های قدیم اصفهان بسیار متعدد بوده‌اند که یکی از دلایل این نام‌های گوناگون، تغییرات تاریخی بسیاری است که برای شهر اصفهان رخ داده، درست است که دوران اوج شهر اصفهان متعلق به سلسله صفوی می‌باشد ولی حتی پیش از این دوره نیز، اصفهان نقش مهمی در میان شهر‌های ایران داشته و هر بار با شهرتی که پیدا می‌کرده نام آن هم تغییر داده می‌شده و به مرور بین مردمان به کار می‌رفته است.

نام اصفهان در زمان هخامنشیان

نام اصفهان در زمان هخامنشیان گی بوده که بعد از ورود اسلام به ایران به صورت معرب آن استفاده شده و به شهر اصفهان کنونی نام جی را نسبت داده‌اند. نام اصفهان در زمان هخامنشیان مربوط به کارایی بوده که شهر اصفهان برای سلسله هخامنشینان داشته است. در آن دوران و حتی شاید پیش از آن، در محل شهر اصفهان کنونی تمام لشکر‌ها و سپاهیان متحد با دولت هخامنشیان گرد هم آمده و برنامه کشور گشایی‌ها و نبرد‌ها را می‌ریختند. از این جهت شهر اصفهان به عنوان محلی برای جمع آوری سپاهیان متحد هخامنشیان حائز اهمیت بوده و این نقش در ادامه تاریخ، مهم‌تر و تأثیر گذار‌تر شده است.

 برای اقامت آسان در این شهر تاریخی و رزرو اقامتگاه های بوم گردی و دریافت جدیدترین رویدادها در سایت راهدون ثبت نام کنید.

منبع:

Isfahanvisit.com