همه ساله در اواسط اردیبهشت ماه و همزمان با روییدن میلیون ها گل زرد رنگ زیبا کوهنوردان و طبیعت گردان زیادی به این منطقه می آیند تا شاهد زیبایی های بی نظیر این دشت رنگارنگ باشند. از این رو این منطقه بی نظیر را “بهشت اردیبهشت ایران” می نامند. به دلیل موقعیت خاص جغرافیایی این منطقه در فصول مختلف مناظر کم نظیری را می توان در آن شاهد بود. در فصل بهار چشمه های جوشان که از کف دشت جاری می شوند، چمن های سبز رنگ که سرتاسر دشت را می پوشانند، گلهای زرد رنگ که اندازه شان در حدود 20-30 سانتی متر است از یک سو، کوه های پوشیده شده از برف و جنگل های انبوه از سوی دیگر، و قله سیالان با یخچال های بزرگ از سمت دیگر، را می توان در یک نگاه دید. در فصل پاییز نیز یکی از بدیع ترین صحنه ها در این دشت شکل می گیرد؛ میلیون ها برگ که از درختان خود جدا می شوند در فضا معلق شده و به زمین می ریزند و زمین را با رنگ های گوناگون خود فرش می کنند. یکی دیگر از صحنه های عجیبی که می توان در این دشت و در شب مشاهده کرد شهاب سنگ ها هستند که نور بسیار زیادی دارند.

البته قابل ذکر است با توجه به زیبایی های منحصربه فرد دریاسر و حجم زیاد تردد انسان ها و گروه های گردشگری بخشی از گل های این دشت زیبا درمسیر نابودی قرارگرفته است ازاین رو باید به این مسئله دقت داشت و در حفظ و نگهداری این منبع طبیعی فوق العاده کوشید.

پس از رسیدن به شهر تنکابن در غرب استان مازندران، مسیر جاده دوهزار را دنبال کرده تا به دوراهی ای به نام دوراهی امامزاده قاسم برسید. در سمت چپ جاده مسیری به سمت دره می رود که انتهای آن به روستای عسل محله خواهد رسید. پس از آن باید حدود یک تا یک و نیم ساعت کوهپیمایی کرده و بعد از عبور از تپه ها و چشمه های بین راه به دشت دریاسر برسید.

برای مشاهده کلبه و اقامتگاه های بوم گردی نزدیک به این منطقه به سایت راهدون مراجعه کنید.